Słowa mogą podnosić na duchu, dodawać chęci do działania, uskrzydlać, ale mogą też zniechęcać, a nawet ranić. Zarówno te wypowiedziane do nas przez kogoś innego, jak i te, które kierujemy sami do siebie. Dlatego niezwykle ważne jest, by to, co rodzi się w nas – nasze myśli i to, co idzie w świat w formie słów – budowało, a nie burzyło, koiło, a nie wywoływało ból, łączyło, a nie zrywało więzi.
Kategoria: Artykuły
Stres to słowo, które wielu ludzi chciałoby wymazać ze swojego słownika. Jakże często słyszymy od innych, że doświadczają w życiu zbyt dużo stresu. Sami również nierzadko komunikujemy innym, że czujemy się zestresowani. Ten stan kojarzy się zazwyczaj z przykrym doświadczeniem, postrzegany jest jako szkodliwy dla naszego organizmu czynnik, którego należy unikać, ponieważ ogranicza on nasze możliwości funkcjonowania, niszcząc zdrowie, zmniejszając odporność, wpływając negatywnie na możliwości poznawcze, a także przyspieszając proces starzenia. A gdyby ktoś powiedział Wam, że siłę stresu można spożytkować do samorozwoju?
Ruch jest niezwykle ważnym elementem, który determinuje prawidłowy rozwój dziecka już od pierwszych dni życia. Dziecko „żywe”, aktywne uznawane jest za zdrowe. Aktywność motoryczna wpływa bezpośrednio na rozwój poznawczy, gdyż dla jego właściwego przebiegu konieczne są doznania, jakie zapewnia dziecku pobudzanie układu nerwowego poprzez ruch.
Myślenie magiczne to przekonanie i wiara w to, że myśli, życzenia i pragnienia mogą wpływać na zewnętrzny świat. Koncept ten zakłada wizualizację lub wiarę w istnienie kogoś lub czegoś, co nie istnieje. Jest to zjawisko, które powszechnie występuje u małych dzieci.
Obecna rzeczywistość pokazuje nam bardzo duże zmiany w uczeniu. Edukacja wczesnoszkolna kojarzona była głównie z zajęciami w klasach, gdzie nauczyciele i uczniowie przebywali wspólnie i realizowali różne zadania oraz wytyczne związane z programem nauczania. Do pewnego momentu nauczyciele nie potrafili sobie wyobrazić, w jaki sposób skutecznie prowadzić zajęcia online z uczniami klas I–III. Zastosowanie takiego rozwiązania w edukacji jest możliwe, wymaga jednak odpowiedniego i gruntownego przygotowania oraz zmierzenia się z różnymi wyzwaniami, które stoją przed nauczycielami w edukacji zdalnej.
Wielu ludzi, myśląc o emocjach, najczęściej umiejscawia je w tym, co wychodzi poza ich kontrolę, co niekiedy pokazuje ich w niecodziennej prezencji, przez co czasami woleliby, jak w filmie, zażyć lek eliminujący zdolność odczuwania1. W umyśle ludzi sytuacja, która ma miejsce w chwili wzburzenia emocjonalnego, bywa traktowana jako nieadekwatna do typowego przejawu zachowań, a jej skutki nierzadko nazywane są działaniami w afekcie jako ekspresji nieuświadomionej emocji niepoddanej analizie poznawczej.
Proponuję narysowanie prywatnego klucza do rozpoznawania ptaków. Może się przydać, gdy z nosami przyklejonymi do szyby będziemy obserwować gości, którzy odwiedzą nasz karmnik. A może zechcemy rozpoznać ptaki w parku, lesie, ogrodzie czy na obrazach…
Wyobraźmy sobie, że mamy na oczach opaskę, przez którą niczego nie widzimy. Dookoła nas jest tylko ciemność. Jak zachowamy się w takich warunkach? Czy będziemy bali się poruszać? Które zmysły będą bardziej wyostrzone i dlaczego? A jeśli opaska pozwoli nam widzieć źródło światła? Czy to coś zmieni? Jak możemy wykorzystać ten pomysł i różne zmysły w edukacji wczesnoszkolnej? Istnieje kilka ciekawych pomysłów.
Zapewne każdy z nas w swojej zawodowej codzienności spotkał kiedyś ucznia zamartwiającego się, dogłębnie analizującego każdą sytuację i rozmyślającego. To nie tylko ci uczniowie, którzy zadają mnóstwo pytań i mają ciągły deficyt wiadomości oraz niedosyt uwagi, ale również ci, którzy z różnych powodów nie chcą, by ich myśli ujrzały światło dzienne.
Człowiek z natury jest istotą twórczą, a zatem zdolną do tworzenia nowych rzeczy. Niezwykłe właściwości mózgu pozwalają mu zarówno na tworzenie nowych jakości zupełnie od podstaw, jak i na wykorzystywanie posiadanych już zasobów do łączenia ich w nową, a jednocześnie wartościową jakość, w efekcie czego powstają wytwory cenniejsze pod jakimś względem, np. naukowym, praktycznym czy estetycznym.
Każdy człowiek doświadcza lęku. W przeciwieństwie do strachu, który pojawia się w odpowiedzi na konkretne bodźce, lęk jest odczuwany, mimo że w danej chwili nie istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo. Jest więc racjonalnie niewytłumaczalny, ale wpływa na człowieka, budząc w nim niepokój, obawy, a nawet wywołując napady paniki. Lęk może bardzo ograniczać funkcjonowanie, wpływając destrukcyjnie na życie zawodowe i osobiste. Odczuwanie lęku podsycają sytuacje kryzysowe, w których człowiek czuje się bezradny, ponieważ strategie działania dotychczas przez niego stosowane przestają przynosić oczekiwane efekty.