Dział: Strefa nauczyciela

Szkoła – prócz swojej funkcji edukacyjnej, która jest jej głównym zadaniem – realizuje też funkcję wychowawczą. Zadanie to jest w głównej mierze powierzane nauczycielom pełniącym rolę wychowawców klas. Każdy oddział w szkole (zarówno podstawowej, jak i ponadpodstawowej) ma przydzielonego nauczyciela będącego opiekunem i przewodnikiem grupy uczniów. Wydawać by się mogło, że jest to zadanie proste i przyjemne, jednak wielość zadań, jakie ma do spełnienia wychowawca, sprawia, że nie każdy jest w stanie wywiązać się z powierzonych mu obowiązków, czerpiąc jednocześnie z tego satysfakcję.

Nauczyciel, wychowawca czy pedagog lub psycholog szkolny nie zawsze mają do przekazania rodzicowi wyłącznie pozytywne informacje na temat jego dziecka. 
Ale rozmowa o nawet najtrudniejszych kwestiach, odpowiednio przeprowadzona, może odbyć się bez napięcia i doprowadzić do tego, co najważniejsze – do porozumienia w kwestii ucznia, bo o niego w tym wszystkim chodzi. W jaki sposób przygotować się do przekazywania rodzicom trudnych informacji o ich dzieciach? 
 

„Ja się do tego nie nadaję. To nie dla mnie. Nie umiem. Nie wiem, jak to zrobić. Nie mam czasu”. Jakże często słyszymy te słowa z ust innych ludzi. A może pojawiają się one również w naszych umysłach? Człowiek jako istota stworzona do samorozwoju potrzebuje ciągłego wzrastania. I o ile wzrastanie fizyczne w pewnym wieku się kończy, o tyle rozwój umysłowy i duchowy trwa od narodzin aż do śmierci, a jego jakość ma wpływ na nasze zadowolenie z życia.

Obecnie popularne są wzorce postępowania, które nie pozostawiają człowiekowi wyboru: musi w życiu „coś osiągnąć”, musi zrobić karierę. Każdy dzień stwarza wciąż nowe możliwości i daje kolejne szansy. A jednostka, niezależnie od wieku i wykonywanych zajęć, daje się wciągnąć w tę manipulację. Z zachwytem przyjmuje oznaki najdrobniejszych sukcesów, próbując równocześnie bagatelizować znaczenie niepowodzeń i błędów, by nie znaleźć się na marginesie życia społecznego. Tak też funkcjonują nauczyciele i ich uczniowie. Tymczasem często dzięki porażkom i rozczarowaniom z nimi związanym pojawiają się nowe rozwiązania, chętniej podejmowany jest wysiłek do działania czy szukania sposobów na zmianę. Tak więc błędy nie tylko są możliwe, ale w niektórych sytuacjach wręcz konieczne.

Praca nauczyciela to ciągłe spotykanie się z innymi osobami, zarówno z dziećmi, jak i z dorosłymi. Wymaga to silnego zaangażowania, ciągłego doskonalenia i pracy nad sobą. Jednak żeby było to w ogóle możliwe, każdy pedagog powinien się zastanowić nad podejmowanymi przez siebie działaniami i dokonać ich racjonalnej oceny. Chodzi o to, aby umieć zauważyć swoje błędy czy potknięcia i wprowadzić metody mające na celu poprawę. Dlatego ewaluacja i autorefleksja powinny ciągle towarzyszyć gronu pedagogicznemu. Jest to proces wynikający również z ustawy Prawo Oświatowe (§ 3.1 pkt 3). Przepis ten mówi, że „nauczyciel powinien dokonywać analizy własnej pracy, wykorzystywać wnioski wynikające z tej analizy do doskonalenia procesu dydaktyczno-wychowawczego i opiekuńczego oraz osiągania pozytywnych efektów pracy”. 

Stres to słowo, które wielu ludzi chciałoby wymazać ze swojego słownika. Jakże często słyszymy od innych, że doświadczają w życiu zbyt dużo stresu. Sami również nierzadko komunikujemy innym, że czujemy się zestresowani. Ten stan kojarzy się zazwyczaj z przykrym doświadczeniem, postrzegany jest jako szkodliwy dla naszego organizmu czynnik, którego należy unikać, ponieważ ogranicza on nasze możliwości funkcjonowania, niszcząc zdrowie, zmniejszając odporność, wpływając negatywnie na możliwości poznawcze, a także przyspieszając proces starzenia. A gdyby ktoś powiedział Wam, że siłę stresu można spożytkować do samorozwoju?