Edukacja to złożony proces, którego głównym celem jest przekazanie uczniom określonych wiadomości i umiejętności. Żeby to jednak było możliwe, konieczne jest dobranie metod pracy adekwatnych do wiedzy i możliwości uczestników procesu edukacyjnego. Należy więc proponować takie aktywności, które nie tylko zainteresują uczniów, ale też sprawią, że lekcje będą przebiegały w prawdziwie twórczej i życzliwiej atmosferze. Tylko w takich warunkach nauczyciel ma możliwość aktywizowania młodych ludzi do pracy i nauki oraz zaspokajania ich potrzeby osiągnięcia sukcesu. Rolą nauczyciela jest więc szukanie interesujących, innowacyjnych rozwiązań i wdrażanie uczniów w świadomy proces dydaktyczny.
Autor: Justyna Kapuścińska-Kozakiewicz
Żyjemy w czasach wymagających od nas niespotykanej wcześniej elastyczności i kreatywności. Szkoła staje się bowiem miejscem,
w którym spotykają się różne osobowości, silne indywidualności. Praca z nimi wymaga dużego zaangażowania i wykorzystania w jej trakcie wielu różnorodnych metod i technik. Takich, które sprawią, że młodzi ludzie chętnie i aktywnie będą uczestniczyli w zajęciach.
Praca nauczyciela jest bardzo wymagająca. Wiąże się ona bowiem nie tylko z ogromną odpowiedzialnością, ale również z koniecznością ciągłego doskonalenia siebie i swoich umiejętności. Każda osoba decydująca się
na to, aby wykonywać ten zawód, musi wykazać się również elastycznością w kontaktach z rodzicami uczniów oraz chęcią zdobywania wiedzy.
Praca nauczyciela jest niezwykle trudna i skomplikowana. Wymaga ona ciągłego doskonalenia siebie. Pedagog musi opierać kontakty z innymi osobami na takcie i zrozumieniu, tak aby możliwe stało się zbudowanie trwałej relacji, opartej na zaufaniu i szacunku. Praca nad relacjami postrzegana jest jednak niekiedy jako prawdziwa sztuka.
Wrzesień to czas, kiedy wielu nauczycieli dostaje pod swoje skrzydła nowe dzieci, z którymi będzie spędzało kolejne kilka lat. Jest to duże wyzwanie i odpowiedzialność. Trzeba bowiem nie tylko nawiązać pozytywne relacje z uczniami, lecz także opracować metody i formy pracy z rodzicami. To bowiem oni są odpowiedzialni za swoje pociechy i powinni czuć, że oddają je pod opieką osobom kompetentnym i życzliwym.
Komunikacja i budowanie relacji pomiędzy uczniem a nauczycielem to niebywale trudny proces, wymagający wzajemnego zaangażowania obu stron. Niestety, współczesna rzeczywistość na pierwszym miejscu bardzo często stawia wyniki, oceny, miejsce w rankingach, zapominając o tym, co tak naprawdę decyduje o jakości szkoły. Tym czymś jest sposób, w jaki nauczyciele oddziałują na uczniów i pomagają im stać się dobrymi ludźmi. Chodzi tutaj, przede wszystkim, o przekazywane w procesie wychowania wartości.
Komunikacja jest formą wymiany informacji między osobami, które spotykają się ze sobą na różnych płaszczyznach. Jest to najważniejsza umiejętność w życiu każdego człowieka. Cały czas bowiem jesteśmy zaangażowani w przekazywanie wiadomości i porozumiewanie się z innymi.
Klasa szkolna jest zbiorem różnych osobowości, z których każda prezentuje zupełnie inne poglądy, oczekiwania i ma swoje własne, niepowtarzalne doświadczenia. Nic więc dziwnego, że dochodzi tutaj do różnego rodzaju konfliktów.
Klasa szkolna jest niezwykle żywiołowym organizmem, który zmienia się i ewoluuje pod wpływem procesów, jakie w nim zachodzą. Składa się z grupy dzieci spędzających ze sobą większość czasu w ciągu dnia. Dlatego też przed nauczycielem stoi niezwykle ważne zadanie. Musi on podjąć działania mające na celu zintegrowanie grupy po to, aby czas wspólnie spędzany był przyjemny i efektywny oraz żeby każdej jednostce przynosił wymierne korzyści.
Szkoła to nie tylko budynek. To przede wszystkim ludzie, którzy w niej pracują i ją tworzą. Pokój nauczycielski jest więc miejscem szczególnie wyjątkowym w szkole. To w nim bowiem spotykają się pedagodzy i prowadzą ze sobą wymianę zdań, ustalają strategię działania i podejmują ważne decyzje.
Praca w szkole jest niezwykle trudna i wymagająca. Nauczyciel, pedagog, specjalista zajmują się nie tylko nauczaniem, lecz także wychowaniem uczniów i diagnozą trudności, z jakimi się oni mierzą.
Coraz częściej można spotkać wśród dzieci takie, które przejawiają zaburzenia z zakresu integracji sensorycznej. Sama zaś integracja sensoryczna to proces, w wyniku którego do mózgu docierają różnego rodzaju bodźce. Są one odbierane przez wszystkie zmysły: wzrok, słuch, węch, smak, dotyk, przedsionek i układ proprioceptywny. Następnie są one rozpoznawane, analizowane, interpretowane i integrowane z wcześniejszymi doświadczeniami każdego z nas. Ma to na celu wytworzenie odpowiedniej reakcji adaptacyjnej, adekwatnej do sytuacji, w jakiej znajduje się dziecko lub osoba dorosła. Jeśli którykolwiek z etapów przebiega niezgodnie z normami, mamy wówczas do czynienia z zaburzeniami integracji sensorycznej. Jedną z trudności, która bezpośrednio wiąże się z tymi zaburzeniami, jest wybiórczość pokarmowa.