Dołącz do czytelników
Brak wyników

Gry i rozrywki umysłowe dla najmłodszych – samotnik

Artykuły | 29 stycznia 2018 | NR 29
182

Zdaniem Wincentego Okonia, „Każda gra jest zabawą (…), lecz nie każda zabawa jest grą. Zakres pojęcia zabawy jest (…) szerszy od pojęcia gry”.Według Jana Grzesiaka „zabawa i gra to pojęcia, które w praktyce występują prawie jednocześnie i dlatego są często utożsamiane ze sobą. Zabawa jest działalnością człowieka wywołującą zadowolenie i stanowiącą istotną formę aktywności (…). Gra natomiast jest wyższą formą zabawy, która polega na respektowaniu ściśle określonych reguł przez co najmniej dwóch uczestników (graczy) i prowadzi do wygranej przez jednego z nich”. W grze istotny jest wynik, cel, do którego dążymy podczas realizowania zadań w ramach jednej, absorbującej rozgrywki. Jej początek oraz koniec jest jasno sprecyzowany, a wygranie, osiągnięcie celu bądź zrealizowanie określonego zadania staje się nierzadko źródłem niegasnącej satysfakcji i radości.

 

Ten jeden krok, wybranie celu i trzymanie się go, zmienia wszystko.
Scott Reed

 

W publikacji „Gry i zabawy ogólnorozwojowe” R. Więckowski zwraca uwagę na warunki potrzebne do tego, by daną zabawę móc uznać za grę. Istotne są tutaj reguły, zasady działania oraz uzgodniona wcześniej forma nagrody dla osoby, która wygra. Ponadto, winna być formą aktywności, której wykonywanie sprawia satysfakcję i wiele radości4. Okazuje się zatem, że oba pojęcia: gra i zabawa, choć tak bliskoznaczne, nie są tożsame.

Gry matematyczne dzielą się na gry strategiczne i gry losowe. Warto przy tym zwrócić uwagę, iż „gry strategiczne są rozrywką rozwijającą pamięć, wyobraźnię i uczącą sztuki logicznego myślenia. W zależności od ich charakteru gry strategiczne można podzielić na gry pościgowe, (…) pościgowo-wojenne (…) [i] wojenne.

Jedną z gier, która bezsprzecznie należy do popularnych i ponadczasowych rozrywek umysłowych, znana już była bowiem wśród starożytnych Rzymian – jest Samotnik. Już „Owidiusz Naso, jeden z najwybitniejszych liryków rzymskich (żyjący w latach 43-17 przed naszą erą) poświęcił Samotnikowi wiele ciepłych słów”. Znany był zarówno wśród egipskich chłopów, wśród Indian pracujących na plantacjach w Ameryce Południowej, jak również na dworach hiszpańskich i portugalskich. Przyjmuje się, iż prezentowana w niniejszym artykule wersja Samotnika została stworzona przez paryskiego więźnia z Bastylii, stanowiąc dla niego, jak również jego współtowarzyszy z celi, absorbującą rozrywkę umysłową, a także sposób na choćby chwilowe zapomnienie oraz oderwanie się od trudów i monotonii dnia codziennego. Największą popularnością Samotnik cieszył się w XVIII wieku, stanowiąc popularną rozrywkę we Francji, Niemczech, Anglii i we Włoszech. Gra ta uchodzi za doskonały sposób na spędzenie wolnego czasu, stymulujący logiczne myślenie i koncentrację. Została ona nazwana przez Gottfrieda W. Leibnitza (wybitnego matematyka i filozofa niemieckiego) „najbardziej doskonalącą umysł sztuką myślenia i medytacji”.

Poniżej zaprezentowana jest instrukcja gry w Samotnika...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Życie Szkoły"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy