Dołącz do czytelników
Brak wyników

Jak skutecznie pokonywać trudności szkolne

16 lutego 2018

NR 26 (Kwiecień 2017)

Trudności w uczeniu się
uwarunkowane zaburzeniami rozwoju ruchowego

0 91

Istotnym elementem wspomagania wszechstronnego rozwoju dziecka jest doskonalenie sprawności ruchowej. Zarówno rozwój poznawczy, emocjonalny, intelektualny, jak i społeczny są ściśle powiązane z rozwojem ruchowym człowieka. Poruszanie się jest nieodzowne dla pełnego poznawania świata.
 

Coraz częściej spotykamy dzieci, u których obserwujemy się zaburzenia rozwoju ruchowego oraz opóźnienia na kolejnych etapach rozwoju. Określamy je jako niezręczne, ponieważ z trudem wykonują czynności proste dla rówieśników i nie mogą za nimi nadążyć.

Należy podkreślić, iż specyficzne trudności w nauce czytania i pisania spowodowane są między innymi dysfunkcjami w sferze ruchowej. W niniejszym artykule pragnę przedstawić istotę zaburzeń rozwoju ruchowego i ich konsekwencje w postaci trudności szkolnych.

W literaturze wymienia się następujące przyczyny problemów z rozwojem ruchowym:

  • komplikacje w okresie życia płodowego,
  • trudny poród,
  • problemy zdrowotne i rozwojowe w pierwszych miesiącach życia,
  • choroby na tle alergicznym, astma,
  • nadwaga,
  • brak treningu fizycznego.

Poszczególne symptomy zazwyczaj łączą się ze sobą. Zaburzenia narządu ruchu mogą być wrodzone lub nabyte. W każdym przypadku ważne jest szybkie ich rozpoznanie i udzielenie specjalistycznej pomocy.

Zaburzenia rozwoju ruchowego na ogół przejawiają się w zaburzeniach koordynacji, orientacji przestrzennej, kierunkowej i czasowej oraz napięcia neuromięśniowego.

Czynność pisania jest zależna od właściwej współpracy analizatora ruchu, dotyku i wzroku. Rozwój tej koordynacji przebiega od najwcześniejszych lat życia dziecka. Najczęstsze objawy zaburzeń rozwoju kinestetyczno–ruchowego to:

  • obniżenie precyzji i szybkości ruchów docelowych. Dzieci z tym zaburzeniem piszą brzydko i wolno. Litery są nierówne, zbyt małe lub zbyt duże, wykraczają za linie, lub nie dochodzą do nich (tzw. pismo dysgraficzne),
  • współruchy (synkinezje), czyli dodatkowe ruchy, niepotrzebne z punktu widzenia celu i efektu wykonywanej czynności, na przykład dziecko przy pisaniu „pomaga” sobie ruchami nóg, tułowia, szyi czy języka,
  • wadliwa regulacja napięcia mięśniowego (tonusu) powodująca, że dziecko zbyt mocno lub zbyt słabo naciska pióro, ołówek czy długopis, w konsekwencji czego powstają nierówne linie, łuki i kąty liter.

Prawidłowe funkcjonowanie analizatora kinestetyczno–ruchowego oraz stymulujące oddziaływanie środowiska to warunek niezbędny dla prawidłowego rozwoju motorycznego dziecka.

Kluczowe pojęcia niniejszego artykułu dotyczą zatem motoryki.

Motoryka duża – sprawność ruchowa całego ciała (w tym np. zdolność utrzymania równowagi ciała, koordynacja ruchów kończyn podczas chodzenia, biegania, skakania, jeżdżenia).

Motoryka mała (motoryka rąk) – sprawność ruchowa rąk w zakresie szybkich ruchów, ich precyzji. Są to czynności manualne niezbędne podczas samoobsługi, rysowania oraz pisania.

Wśród objawów dysleksji u uczniów klas I–III szkoły podstawowej wyszczególnia się motorykę dużą i motorykę małą.

...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Życie Szkoły"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy