Dołącz do czytelników
Brak wyników

Konspekty zajęć

5 listopada 2019

NR 50 (Listopad 2019)

O Julku Tuwimie. Odkrywanie własnych bzików i talentów czytelniczych

0 7
Temat O Julku Tuwimie. Odkrywanie własnych bzików i talentów czytelniczych
Holistyczny cel ogólny Wsparcie całościowego rozwoju dziecka poprzez doświadczenie zabaw czytelniczych 
i wspólnego czytania lektury pt. „Rany Julek! O tym, jak Julian Tuwim został poetą”
Wymagania 
szczegółowe

(zapisane w PP w odniesieniu do poszczególnych dyscyplin naukowych)1

  • Edukacja polonistyczna

    Uczeń:
  • słucha z uwagą lektur i innych tekstów czytanych przez nauczyciela, uczniów i inne osoby,
  • wypowiada się w formie uporządkowanej i rozwiniętej na tematy związane z lekturą,
  • wyodrębnia postaci i zdarzenia w utworach literackich, odróżnia elementy świata fikcji od realnej rzeczywistości, wskazuje cechy i ocenia bohaterów,
  • czyta płynnie, poprawnie i wyraziście teksty zbudowane z wyrazów poznanych w trakcie zajęć, dotyczące rzeczywistych doświadczeń dzieci i ich oczekiwań poznawczych,
  • czyta samodzielnie wybrane książki,
  • poprawnie zapisuje tytuły i nazwiska autorów,
  • odróżnia utwory wierszowane od pisanych prozą

 

  • Edukacja matematyczna

    Uczeń:
  • układa zadania i je rozwiązuje, tworzy łamigłówki matematyczne, wykorzystuje w tym procesie własną aktywność artystyczną, techniczną, konstrukcyjną,
  • klasyfikuje przedmioty i różne obiekty przyrodnicze z uwagi na wyodrębnione cechy,
  • posługuje się pojęciami: pion, poziom, skos,
  • wykorzystuje warcaby, szachy i inne gry planszowe lub logiczne do rozwijania umiejętności myślenia strategicznego, logicznego, rozumienia zasad; przekształca gry, tworząc własne strategie i zasady organizacyjne

 

  • Edukacja społeczna

    Uczeń:
  • identyfikuje się z grupą społeczną, do której należy: rodzina, klasa szkolna, i respektuje normy i reguły postępowania w tych grupach,
  • przyjmuje konsekwencje swojego uczestnictwa w grupie i własnego w niej postępowania w odniesieniu do przyjętych norm i zasad,
  • ocenia swoje postępowanie w odniesieniu do poznanych wartości, takich jak: przyjaźń, życzliwość, pomoc, przepraszanie,
  • wykorzystuje pracę zespołową w procesie uczenia się, w tym przyjmując rolę lidera zespołu

 

  • Edukacja przyrodnicza

    Uczeń:
  • rozpoznaje w swoim otoczeniu popularne gatunki roślin i zwierząt, w tym zwierząt hodowlanych, a także gatunki objęte ochroną,
  • odszukuje w różnych dostępnych zasobach, w tym internetowych, informacje dotyczące środowiska przyrodniczego, potrzebne do wykonania zadania, ćwiczenia,
  • reaguje stosownym zachowaniem w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa, zdrowia własnego lub innej osoby,
  • ma świadomość istnienia zagrożeń ze środowiska naturalnego,
  • czyta proste plany, wskazuje adres na mapie

 

  • Edukacja plastyczna

    Uczeń:
  • wyróżnia w obrazach kształty obiektów, nadaje im nazwę i znaczenie,
  • wyróżnia w obrazach wielkości i proporcje, różnice i podobieństwa w wyglądzie,
  • wyróżnia w obrazach cechy charakterystyczne i indywidualne zwierząt,
  • modeluje (lepi i konstruuje) z gliny, modeliny, plasteliny, mas papierowych i innych,
  • wykonuje prace i impresje plastyczne jako formy przekazania i przedstawienia uczuć, nastrojów i zachowań

 

  • Edukacja techniczna

    Uczeń:
  • organizuje pracę, wykorzystuje urządzenia techniczne i technologie

 

  • Edukacja informatyczna

    Uczeń:
  • rozwiązuje zadania, polecenia, łamigłówki prowadzące do odkrywania algorytmów,
  • koduje informacje, odczytuje zakodowane informacje,
  • posługuje się komputerem lub innym urządzeniem cyfrowym przy wykonywaniu zadania

 

  • Edukacja muzyczna

    Uczeń:
  • słucha muzyki w połączeniu z aktywnością ruchową,
  • reaguje na sygnały muzyczne w różnych sytuacjach zadaniowych

 

  • Wychowanie fizyczne

    Uczeń:
  • uczestniczy w zespołowych zabawach ruchowych,
  • respektuje przepisy i reguły zabaw i gier ruchowych
Przewidywane 
osiągnięcia – 
doświadczenia uczniów
w obszarach
rozwojowych
  • W rozwoju fizycznym uczeń:

 

  • biega,
  • reaguje na sygnały, ilustruje słowa ruchem i gestem,
  • modeluje, lepi, pisze

 

  • W rozwoju społecznym uczeń:

 

  • pracuje indywidualnie, w parze, w grupie,
  • akceptuje działania kolegów,
  • odczuwa zadowolenie i dumę z efektów pracy indywidualnej i wspólnej,
  • właściwie reaguje na sukces i porażkę

 

  • W rozwoju emocjonalnym uczeń:

 

  • wyraża emocje (zadowolenie, radość, złość),
  • wyraża empatię,
  • wyraża podziękowanie za wspólną pracę

 

  • W rozwoju poznawczym uczeń:

 

  • poznaje lekturę pt. „Rany Julek! O tym, jak Julian Tuwim został poetą” A. Frączek,
  • słucha wierszy Juliana Tuwima,
  • czyta tekst popularnonaukowy w celu wykonania zadania,
  • wyszukuje w tekście potrzebne informacje,
  • słucha czytanej lektury,
  • rozmawia na temat przeczytanej lektury,
  • opisuje miejsce i czas akcji utworu,
  • nazywa emocje, które towarzyszą bohaterom,
  • poznaje fakty z życia Juliana Tuwima i wykorzystuje je do rozmowy na temat lektury,
  • zapisuje tytuł lektury i nazwisko autora,
  • trenuje umiejętność czytania, wykonując ćwiczenia wymagające dużej koncentracji, szybkiego tempa pracy, dobrej spostrzegawczości,
  • antycypuje tekst,
  • dokonuje korekty tekstu, uzupełniając go o znaki przestankowe i inne znaki,
  • wykonuje pracę plastyczną,
Przewidywane 
osiągnięcia – 
doświadczenia uczniów
w obszarach
rozwojowych
  • nadaje znaczenie wytworom swojej pracy,
  • układa zadanie matematyczne,
  • wskazuje nielogiczność w danych do zadania,
  • uczestniczy w grze dydaktycznej, porusza się na planszy ruchem skoczka szachowego,
  • układa wyrazy z zebranych liter, poprawnie je zapisuje,
  • powtarza wyliczankę z pamięci,
  • opowiada o poznanych gadach, wskazuje cechy różniące zaskrońca i żmiję,
  • samodzielnie kontynuuje czytanie poznanej lektury
Materiały
dydaktyczne
  • Kartki z ćwiczeniami dla każdego ucznia, kredki, narzędzia pisarskie, teksty wierszy J. Tuwima i A. Frączek (jedna kopia dla pary uczniów), lektura, dostęp do komputera podłączonego do Internetu, słowniki, książki przyrodnicze, prezentacja zdjęć żmij i zaskrońców – węży żyjących w Polsce

 

PLANOWANE SYTUACJE EDUKACYJNE


1. Zabawa powitalna WĘŻOWISKO

  • Uczniowie stoją w kręgu, twarzami do środka kręgu. Przekazują sobie maskotkę węża lub obrazek przedstawiający węża, rytmicznie skandując „wyliczankę” – wierszyk L.J. Kerna pt. „Wąż”. Osoba, na której skończy się wyliczanka, sycząc jak wąż, przebiega dookoła kręgu i wita się ze wszystkimi uczestnikami zabawy.
    Idzie wąż wąską dróżką,
    nie porusza żadną nóżką.
    Poruszałby gdyby mógł,
    Lecz wąż przecież nie ma nóg.
    (L. J. Kern)

2. Zabawa ruchowa WĄŻ

  • Dzieci ustawiają się w jeden rząd, zakładają ręce na ramiona kolegi, tworząc węża. Pierwsza osoba w rzędzie, czyli głowa węża, na sygnał nauczyciela rozpoczyna wędrówkę, ciągnąc za sobą cały tułów i ogon. Musi wędrować, wijąc tułowiem, by dotknąć ogon. Ogon powinien unikać spotkania z głową. Kiedy wąż złapie swój ogon, głowa doczepiona zostaje do ogona i wąż z nową głową kontynuuje zabawę. Wszyscy uczestnicy zabawy powinni zadbać o to, by wąż się nie rozerwał.

3. Klub młodego naukowca KONFERENCJA OFIOLOGÓW

  • Nauczyciel informuje uczniów, o tym, że ofiologia (od gr. ophis = «wąż» i logos = «nauka») to nauka zajmująca się wężami. Osoba, która bada węże to ofiolog.
  • Zaprasza do zgłębienia wiedzy na temat najbardziej znanych gatunków węży występujących w Polsce. Wskazane, aby nauczyciel przygotował fotografie (np. prezentację multimedialną), które pomogą uczniom zaobserwować różnice między wężami.
  • Uczniowie w czteroosobowych zespołach analizują materiały przygotowane przez nauczyciela i porządkują informacje, wypełniając tabelę. Punktem wyjścia mogą być materiały zamieszczone poniżej, należy je skopiować dla każdego zespołu. Dodatkowo uczniowie powinni mieć możliwość skorzystania z zasobów Internetu, dostępu do klasowego komputera lub skorzystania z własnych telefonów. Na tę lekcję warto byłoby przynieść z biblioteki szkolnej albumy przyrodnicze i książki o wężach.

Materiały dla uczniów:

  • Zaskroniec zwyczajny – gatunek niejadowitego węża, zazwyczaj ubarwionego na szaro lub brązowo. Zawdzięcza swą polską nazwę charakterystycznym żółtym plamom „za skroniami”. Plamy te są bardzo wyraźne, otaczają je czarne obwódki. Zaskroniec ma wyłupiaste oczy o okrągłych źrenicach.
  • Zaskrońce bardzo lubią przebywać tam, gdzie jest wilgoć, niedaleko jezior. Można je także spotkać w przydomowych ogródkach, ale nie należy się ich bać, bo zaskrońce są niegroźne i wręcz unikają ludzi. Żywią się płazami, rybami albo małymi gryzoniami. Atakują tylko poruszające się zwierzęta i połykają je w całości. Zaatakowany zaskroniec broni się, często udając martwego, wypuszcza przy tym nieprzyjemnie pachnącą ciecz, która dodatkowo ma zniechęcić drapieżnika. Może także wydawać dość głośny syk w celu odstraszenia napastnika.
  • Samica zaskrońca na początku lata składa jaja i po 2 miesiącach wykluwają się z nich młode, które od razu są samodzielne.

 ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Życie Szkoły"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy