Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru

25 maja 2018

NR 13 (Styczeń 2016)

Nie zgubić talentu

0 76

Rozmowa z psycholog Anną Kałubą-Korczak o pracy psychologa dziecięcego oraz pracy z dzieckiem zdolnym

 

Porada wychowawcza? Ocena gotowości szkolnej? A może wsparcie dla dziecka, kiedy rozpoczyna przygodę ze szkołą? Czym tak naprawdę zajmuje się psycholog dziecięcy?

Psycholog dziecięcy, jak sama nazwa wskazuje, zajmuje się pracą z dzieckiem, m.in. poprzez diagnozę rozwoju dziecka. Ponadto służy pomocą i wsparciem osobom, które mają kontakt z dzieckiem, czyli rodzicom i nauczycielom w przedszkolu oraz w szkole.

W poradni Uniwersytet dla Rodziców, w której pracuję, nie zajmujemy się diagnozą, ale oferujemy pomoc, zarówno rodzicom dzieci do 18. r.ż., jak i nauczycielom i wychowawcom, którzy mają problemy dotyczące wychowania czy relacji z dzieckiem.

Nauczyciele często sygnalizują, że rodzice nie chcą korzystać z oferowanych im form pomocy. Co jest tego powodem i jak można ten problem rozwiązać?

Zdarza się, że gdy pojawia się jakiś problem u dziecka, rodzice stawiają opór i nie chcą podjąć współpracy, ponieważ wypierają ten problem. Często rodzic potrzebuje czasu, aby oswoić się z informacją, o tym, że nie wszystko jest w porządku. Warto mu ten czas dać. Skutecznym sposobem uświadamiającym i zachęcającym rodzica do działania jest przekazanie informacji o problemie przez kilka osób. Oczywiście – nie jednocześnie, ale w pewnym odstępie czasu, np. przez dyrektora placówki, nauczyciela i psychologa, który przebywa w przedszkolu z ramienia poradni. Drugą ważną kwestią jest forma dostarczania informacji o dziecku. Nie można jej przekazywać w formie zarzutu. Na przykład informując o tym, że dziecko jest nadpobudliwe, nie możemy tego powiedzieć w sposób: „Znowu to zrobiło!” czy „Musi pan jakoś przywołać do porządku to dziecko”. Tego typu komunikat powoduje, że rodzic od razu włącza mechanizmy obronne i nie przyjmie informacji do wiadomości. Wszystkie trudne komunikaty powinny być przekazywane jako informacja z niepokojem. Wychowawca powinien powiedzieć, że niepokoi go to, co się dzieje z dzieckiem i zaproponować wspólne poszukanie jakiegoś rozwiązania. Nauczyciel nie może oceniać, krytykować metod wychowawczych czy atakować rodzica, bo wtedy ten od razu odmówi współpracy. Ważne jest również miejsce przekazania informacji. Nie można rozmawiać w szatni, przy innych rodzicach ani przy dziecku. Należy zadbać o ciszę i spokój podczas rozmowy. Podsumowując, podczas rozmowy z rodzicem należy zadbać o intymność obu stron oraz unikać wszelkich form ataku, nastawiając się na rzeczowe przekazanie informacji.

Z jakimi pytaniami najczęściej zwracają się do pani pedagodzy i nauczyciele?

Nauczyciele najczęściej przychodzą do poradni z problemem trudnych zachowań dzieci, np. agresji oraz zaburzeń zachowania, które rozbijają pracę grupy. Jestem specjalistą w pracy z dziećmi zdolnymi, dlatego najczęściej jednak współpracuję z nauczycielami, którzy mają właśnie takie dzieci w grupie czy w klasie.

A z jakimi sprawami przychodzą rodzice?

Rodzice zazwyczaj zgłaszają się do mnie po pomoc w okresie kryzysu rozwojowego dziecka lub kryzysu związanego ze zmianą. W trakcie rozwoju dziecka pojawiają się trudniejsze okresy, np. całkiem grzeczny pięciolatek nagle przeistacza się w koszmarnego sześciolatka. Rodzice nie rozumieją, co się zdarzyło, i przychodzą po pomoc. Moim zadaniem jest wytłumaczenie im, jakie zmiany zachodzą w rozwoju dziecka oraz czego należy się spodziewać w danym wieku. Ponadto staramy się znaleźć sposób, aby sytuację ustabilizować i uspokoić.

Czy do współpracy z rodzicem włączany jest również nauczyciel przedszkola?

Jeżeli rodzic wyrazi na to zgodę, to tak. Natomiast nie zawsze rodzic jest gotowy do takiej współpracy. Często wynika to z lęku lub brak...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Życie Szkoły"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy