Dlaczego niektóre dzieci „nie lubią” WF-u? Zaburzenia integracji sensorycznej a aktywność fizyczna

Dlaczego teraz dzieci unikają lekcji wychowania fizycznego? Co jest przyczyną tego stanu rzeczy i jak ta sytuacja łączy się z zaburzeniami integracji sensorycznej? Warto zadać sobie te pytania, ponieważ coraz częściej nauczycielom tego przedmiotu zaczyna towarzyszyć frustracja i złość. Nie rozumieją, co się zmieniło i dlaczego uczniowie teraz wolą siedzieć na ławce niż biegać za piłką. 

Na samym początku należy podkreślić, że takie zachowanie uczniów bardzo często nie wynika z lenistwa, braku motywacji czy niechęci do przedmiotu lub nauczyciela, a po prostu ma związek z trudnościami prezentowanymi przez dziecko. W szkołach można się bowiem spotkać z coraz większą liczbą uczniów mających różnego rodzaju trudności rozwojowe, które w istotny sposób wpływają na funkcjonowanie dziecka w różnych sytuacjach, zdolność do opanowywania różnych umiejętności oraz sposób radzenia sobie z napięciami, porażkami czy stawianymi przez innych wymaganiami. Konieczne w związku z tym jest właściwe rozpoznanie tych trudności, ocena na co i w jakim stopniu mają one wpływ oraz podjęcie działań, których celem będzie wyregulowanie tych obszarów.

Trzeba bowiem pamiętać, że – oprócz profesjonalnej terapii prowadzonej w gabinecie – niezbędne jest wprowadzanie odpowiednich ćwiczeń również w domu oraz w szkole lub przedszkolu. Tylko wówczas możliwe jest osiągnięcie sukcesu. 

Dlaczego jednak współczesne dzieci unikają zajęć sportowych? Istnieje kilka wyjaśnień dla tego stanu rzeczy.

Nieprawidłowa dystrybucja napięcia mięśniowego

Należy zauważyć, że coraz więcej dzieci ma w tym obszarze problem. Najczęściej prezentują one całościowo obniżone napięcie mięśniowe lub obniżone w centrum, a podwyższone na obwodzie. Przy innych zaburzeniach, zwłaszcza neurologicznych, można zaobserwować całościowo podwyższone napięcie mięśniowe. Trudności w tym zakresie mogą przekładać się na jakość wykonywanych ćwiczeń. Dziecko może pracować w wolnym tempie, co oznacza, że nie nadąża za rówieśnikami. Problemem stają się np. sytuacje, w których klasa zostaje podzielona na rywalizujące ze sobą drużyny i wówczas na dziecko, które ma problemy, spada odpowiedzialność za pora...