Dołącz do czytelników
Brak wyników

Scenariusz zajęć

9 czerwca 2022

NR 73 (Czerwiec 2022)

Zacznij od szafy - Papierowe historyjki o sztuce w nowej odsłonie

0 40

Scenariusze metodyczne z zakresu plastyki inspirowane dziesięcioma wybranymi epokami w historii sztuki – przeznaczone do realizacji dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym.

Z inspiracji sztuką gotycką: tryptyk (rys. 1). Ćwiczenia plastyczne z papierowym tryptykiem.

Rys. 1. Tryptyk to obraz (także rzeźba, płaskorzeźba) składający się z trzech części, tak zakomponowany, że tworzy jedną całość. Również typ ołtarza szafiastego z parą ruchomych bocznych skrzydeł. Na ilustracji przedstawiona jest nietypowa forma tryptyku z parą ruchomych bocznych skrzydeł i środkową nieruchomą częścią, złożoną z dwóch części. Rysowała Anna Kalbarczyk według malowidła z Zwickau (XV w.) autorstwa Michaela Wolgemuta Życie Marii
 

POLECAMY

Grupa docelowa Dzieci w wieku wczesnoszkolnym
Cel ćwiczenie kreatywności, sprawności manualnej, utrwalanie wiedzy o literach, ćwiczenie uważności, wzbudzanie zainteresowania historią sztuki oraz poznawanie właściwości papieru z wykorzystaniem kredek, nożyczek i kleju
Materiały plastyczne dla jednego dziecka Kartka papieru formatu co najmniej A5, klej do papieru, nożyczki, kredki
Czas potrzebny do realizacji 45 minut
Uzasadnienie metodyczne Inspirując się szafowymi tryptykami średniowiecznymi, w których pod względem kompozycyjnym dzieje się bardzo dużo, wykonamy przestrzenne formy papierowe. Punktem wyjścia do naszych konstrukcji plastycznych będzie papierowa forma, która na początku swoim kształtem również przypomina szafę. W miarę postępu naszych działań plastycznych zmieni się ona w formę o charakterze przestrzennym, w której również będzie działo się bardzo dużo. A więc zacznijmy od szafy

 

Na co należy zwrócić uwagę przy realizacji tematu?

 

1. Jak dziecko radzi sobie z wykonaniem złożeń w kartce, tworząc papierową szafę? 

  • Szerokość zagiętych papierowych części może być różna, tzn. jedna może być szersza, a druga węższa. Nie będzie to wtedy klasyczna papierowa forma szafy, gdyż jej boczne skrzydła będą różnej szerokości. To nic nie szkodzi. Taki sposób wykonania tej części ćwiczenia może być nawet dla dziecka łatwiejszy. 
  • Przy wykonywaniu klasycznej formy szafy należy najpierw kartkę papieru złożyć na pół, a następnie ją rozłożyć. W dalszej kolejności zagiąć ją z obu stron do środka, tzn. do śladu jej złożenia. 

2. Jak dziecko radzi sobie z narysowaniem linii lub liter na skrzydłach papierowej szafy? 

  • Narysowanie jednej lub kilku linii wymaga uważności. Warto dziecku zasugerować, by jedną ręką przytrzymywało złożenia, a drugą ręką wykonało na nich ilustrację jednej lub kilku linii. Może również tak być, że dziecko w inny sposób zilustruje swoją papierową szafę. Na przykład zamiast na jej skrzydłach, to pokoloruje jej wewnętrzną lub tylną część. I to też jest dobrze. Nie ma tutaj mowy o tym, że dziecko wykona niewłaściwie tę część ćwiczenia plastycznego. Pamiętajmy bowiem, że to, co jest podane w tym ćwiczeniu jako przykład zilustrowania papierowej szafy, jest inspiracją do swobodnego i indywidualnego zilustrowania jej przez dziecko. 
  • Dlatego niedopuszczalne jest przymuszanie dziecka, by zilustrowało tak, jak nauczyciel tego wymaga, nawet gdyby to było zalecane w konkretnych realizowanych ćwiczeniach plastycznych. Takie przymuszanie w efekcie może prowadzić do zniechęcenia dziecka zajęciami plastycznymi, a nawet jego frustracji i lęku przed tym nauczycielem.

3. Jak dziecko radzi sobie z wykonaniem nacięć na obu grzbietach złożeń kartki? 

  • Na zdjęciach pokazane są przykładowe nacięcia, które nie przecinają tych złożeń. Również każde inne nacięcie papierowej szafy jest dobre. Gdyby dziecko zupełnie przecięło papierową formę, to w innym miejscu tej formy może wykonać nacięcie, a wycięty papierowy fragment dokleić na niej w dowolnym miejscu.

4. Jak dziecko radzi sobie z eksperymentowaniem papierową szafą w jej różnych układach złożeń? 

  • Dziecko jest otwarte na eksperymentowanie, jednakże, by wyjść temu naprzeciw, na różnych etapach tego ćwiczenia plastycznego należałoby mu pomóc. Różnie to wygląda w praktyce. Dlatego dobrze by było, gdyby nauczyciel też wspólnie z dziećmi realizował to ćwiczenie plastyczne, wykonując swoją papierową szafę. Niech tego typu zajęcia plastyczne będą formą znakomitej kreatywnej zabawy. Z doświadczenia wiem, że taka forma zajęć plastycznych (mam tu na myśli realizacje plastyczne nie tylko z papierem, lecz także z gliną i plasteliną), kiedy nauczyciel też jest w nie czynnie zaangażowany, daje znakomite efekty. 
  • A ponieważ sposób prowadzenia przez nauczyciela zajęć plastycznych jest niezwykle istot...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Życie Szkoły"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy