Dołącz do czytelników
Brak wyników

Otwarty dostęp , Zajęcia na czasie

9 stycznia 2020

NR 52 (Styczeń 2020)

Odyseja Umysłu

81

Stając przed moimi uczniami w klasie, bardzo często zastanawiam się, czy jestem w stanie przygotować ich na zmiany, które nieustannie zachodzą w dzisiejszym świecie. Wszak nowej wiedzy przybywa bez przerwy. Zmian jest dużo, następują szybko i są zaskakujące. To, co było pewnikiem dla naszych rodziców, dzisiaj jest już nieaktualne. 

Uczniowie w przyszłości staną przed problemami, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Będą wykonywać zawody, które dziś jeszcze nie istnieją. Należy więc (już u tych najmłodszych) kształtować kompetencje ważne w XXI wieku: współpracę w zespole, rozwiązywanie problemów oraz kreatywne myślenie.
Jako nauczyciel szukałam form i takich metod pracy, które pozwolą mi kształtować w uczniach powyższe umiejętności. Kilka lat temu, wraz z innymi nauczycielami naszej szkoły, natknęliśmy się na program Odysei Umysłu. Jest to przyjazny program edukacyjny realizowany w formie międzynarodowego konkursu. Patronat nad polską edycją sprawuje Ministerstwo Edukacji Narodowej.
Dzieci w Odysei Umysłu rozwijają się i poznają świat w atmosferze zabawy. Pracując w grupie nad rozwiązaniem problemu, używają wyobraźni i wychodzą poza utarte szablony, tworząc oryginalne i efektowne rozwiązania. Zajęcia z Odysei Umysłu pozwalają dzieciom wyjść ze schematów i ram, w które są wkładane każdego dnia w wielu sytuacjach. Uczniowie mogą realizować się w tych zdolnościach, w których na co dzień nie mają szans się zaprezentować. To przecież ważne dla rozwoju samooceny i poczucia własnej wartości. Uczniowie biorący udział w programie zaczynają wierzyć w swoje możliwości. Odysejowe zajęcia rozwijają dziecięcą kreatywność i niepohamowaną twórczość, która wydaje się nie mieć dna. To zaskakujące, jak dzieci są otwarte na nowe pomysły i rozwiązania. Z chęcią i zapałem poszerzają horyzonty i burzą mury szufladkowego myślenia.
Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż zajęcia oparte są na pracy zespołowej. Odyseja daje dzieciom przestrzeń do wspólnego generowania pomysłów. Odbywa się to w bezpiecznej atmosferze, ponieważ dzieci nie są oceniane. Brak takich ograniczeń dopuszcza błędy i pomysły, których pozornie nie da się zrealizować. Daje to również dzieciom wolność w byciu sobą oraz stwarza przestrzeń do podzielenia się własną wizją świata. Członkowie drużyny pracującej nad rozwiązywaniem problemu nawiązują bliskie relacje, troszczą się o siebie nawzajem. Wiedzą, że kolega i koleżanka są kimś, na kogo można liczyć, ale też kimś, kogo trzeba czasem wesprzeć. Wspólna praca, sukcesy i porażki uczą odpowiedzialności za siebie i innych, za wspólną sprawę. Uczą zaangażowania w stu procentach.
Rozwiązując problem w Odysei Umysłu, uczniowie często dotykają obszarów swojej niewiedzy, docierają do miejsc, w których będą się uczyć. Co najważniejsze, chcą się uczyć, doświadczać, poszukiwać, pytać. Zdobywają nietypowe umiejętności (jak na szkolną naukę): wycinają w drewnie, używają wiertarki, szyją, są aktorami, uczą się emisji głosu, tańczą, śpiewają, projektują…
Praca z odyseuszami przynosi równie dużo korzyści trenerom (nauczycielom), którzy towarzyszą dzieciom. Olbrzymią radość i satysfakcję sprawia patrzenie na rozwój społeczny dzieci, ich orientowanie się na drugą osobę, doceniane jej, widzenie jej potrzeb. Praca ta pozwala także na wyjście z utartych schematów. Nauczyciel nie jest tu osobą, która wszystko wie i wszystkim kieruje. To dzieci wybierają rozwiązanie i należy im pozwolić na błędy i doświadczanie porażek. Trener wspiera i delikatnie moderuje pracę grupy. O ileż to inny punkt wyjścia do pracy z uczniem, daleki od oceniania i moralizowania. Aby zabiło „serce projektu” zaistniała drużyna, nauczyci...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy