Zaburzenia korelacji dźwięczności w obrębie patologii mowy określane są synonimicznymi terminami: „mowa bezdźwięczna” lub „wymowa bezdźwięczna”. Wymowa bezdźwięczna występuje u przeszło 5% uczniów w szkołach masowych. Natomiast u dzieci z upośledzeniem umysłowym jest obserwowana znacznie częściej. Mimo swej rozległości wada ta czasami jest trudna do wykrycia.
Autor: Joanna Soboń
Giełkot ujawnia się zazwyczaj w dzieciństwie, w okresie rozwoju mowy. Ze względu na podobieństwo objawów często jest mylnie utożsamiany z jąkaniem. Właściwe rozpoznanie logopedyczne ma istotne znaczenie diagnostyczne, gdyż oba te zaburzenia wymagają odmiennego postępowania terapeutycznego.